مقدمه: استرپتوکوکوس موتانس مهمترین میکروارگانیسم پوسیدگی زا بوده و در آغاز پوسیدگی نقش اصلی را دارا می ‏باشد. دهان ‏شویه ‏های حاوی فلوراید به دلیل خواص ضدمیکروبی یون فلوراید، می‏ توانند تاثیر بسزایی در کاهش این میکروارگانیسم داشته باشند. دو دهان ‏شویه حاوی فلوراید رایج در بازار، دهان ‏شویه Oral-B و دهان ‏شویه ایرشا می ‏باشد. هدف از این مطالعه مقایسه تاثیر این دو دهان ‏شویه بر میزان استرپتوکوکوس موتانس بزاق بوده است.مواد و روش‏ ها: مطالعه به طریق تجربی - مداخله ‏ای انجام شد. بدین صورت که 60 دانش آموز از یک دبیرستان شبانه روزی دخترانه به طور تصادفی به 2 گروه 30 نفره تقسیم شدند. به یک گروه دهان‏ شویه Oral-B و به گروه دیگر دهان‏ شویه ایرشا داده شد و از آنها خواسته شد که دهان ‏شویه ‏ها را به مدت 4 هفته روزی 2 بار استفاده نمایند. قبل و بعد از مصرف دهان ‏شویه از همه شرکت کنندگان نمونه گیری بزاق بعمل آمد و برای کشت میکروبی به آزمایشگاه فرستاده شد. در نهایت داده‏ ها با استفاده از آزمون t مستقل و زوجی و با در نظر گرفتن سطح معنی داری %5 مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت.یافته‏ ها: استفاده از هر دو نوع دهان ‏شویه به طور معنی‏ داری باعث کاهش میزان استرپتوکوکوس موتانس بزاق گردید (برای دهان‏ شویه ایرشا P<0.001 و برای دهان ‏شویهP<0.001 Oral-B ). به علاوه مشخص شد که دهان‏ شویه Oral-B به طور معنی ‏داری تاثیر بیشتری (حدود 2 برابر) از دهان‏ شویه ایرشا دارد (P<0.001).نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که هر دو دهان ‏شویه حاوی فلوراید،Oral-B  و ایرشا، در کاهش میزان استرپتوکوکوس موتانس بزاق موثر هستند. همچنین مشخص گردید که تاثیر دهان ‏شویه Oral-B حدود 2 برابر بیشتر از دهان‏ شویه ایرشا است.

مقدمه: استفاده موضعی و ممتد از ترکیبات فلوراید مانند دهان شویه، خمیر دندان، ژل و محلول باعث کاهش بروز، توقف و ترمیم مجدد پوسیدگی اولیه دندان در مینای دندان می شود. مکانیسم های عمل فلوراید از طریق نفوذ یونهای فلوراید (F-) و جایگزینی آن با یونهای هیدروکسیل (OH-) هیدروکسی آپاتیت مینا، مداخله در متابولیسم میکروبهای پلاک دندانی، توقف رشد و تکثیر و کاهش تعداد سوشهای استرپتوکوک صورت میگیرد. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر دهان شویه و خمیر دندان فلوراید، بر تعداد کلنی های استرپتوکوکی پلاک میکروبی دندان می باشد.مواد و روشها: از 62 کودک 6-7 ساله یک نمونه پلاک میکروبی از سطح لینگوال دندان مولر دوم شیری فک پایین، قبل از مسواک کردن و دهان شویه کردن با دو ترکیب متفاوت دهان شویه و خمیر دندان حاوی فلوراید و بعد از دوره مطالعه استفاده از خمیر دندان و دهان شویه، نمونه پلاک میکروبی جمع آوری و کشت گردید و میانگین تعداد کلنی ها قبل و بعد از استفاده از این دو ترکیب با هم مقایسه گردیدند.نتایج: میانگین تعداد کلنی های استرپتوکوک در کودکان قبل از استفاده از خمیر دندان و دهان شویه فلوراید 1253± 1341.5) و (1240± 1367 و بعد از استفاده 898± 1151) و (551 ±716 بود. تفاوت میانگین تعداد کلنی های میکروبی گروه دهان شویه و خمیر دندان قبل و بعد از استفاده معنی دار بوده است.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان می دهد که استفاده از خمیر دندان و دهان شویه فلوراید سبب کاهش تعداد کلنی های استرپتوکوکی پلاک میکروبی می گردد.

سابقه و هدف: کلرهگزیدین تا کنون بعنوان استاندارد طلایی برای برداشت پلاک دندانی بروش شیمیایی شناخته شده. در این مطالعه اثرات آنتی پلاک دو دهان شویه Kin- Gingival ساخت کمپانی kin اسپانیا و دهان شویه Epimax ساخت شرکت عماد داروی ایران که هر دو حاوی مقادیر یکسان کلرهگزیدین 0.12% و سدیم فلوراید 0.05% می باشند بررسی شده است.مواد و روش ها: در این پژوهش که از نوع کارآزمایی بالینی از نوع cross-over بود، تعداد 14 نفر انتخاب شدند و در دو گروه 7 نفری قرارگرفتند در طول تحقیق هیچ روش کنترل پلاک دیگری استفاده نشد. قبل از مصرف دهان شویه شاخص پلاک به حداقل رسید و نحوه استفاده دهانشویه آموزش داده شد. گروه اول ابتدا دهان شویه ایرانی بمدت یک هفته استفاده کردند و پس از 10 روز استراحت و به حداقل رساندن مجدد پلاک بمدت یک هفته از دهان شویه خارجی استفاده کردند. گروه دوم به همان شیوه ابتدا دهان شویه خارجی بعد دهان شویه ایرانی استفاده کردند. سپس نتایج پژوهش با استفاده از آزمون تی زوجی مورد ارزیابی قرارگرفت.یافته ها: میانگین شاخص پلاک در کل دهان، فک پایین و ناحیه خلفی هنگام استفاده از دهان شویه خارجی به طور معناداری کمتر از دهان شویه ایرانی بود. (P<0.05) در فک بالا و ناحیه قدامی بین دو دهان شویه اختلاف معنادار وجود نداشت. (P<0.2) میانگین شاخص پلاک دهان شویه ایرانی بین فک بالا و پایین تفاوت معنادار نداشت (P=0.54) ولی در ناحیه قدامی به طور معناداری، کمتر از ناحیه خلفی بود (P=0.003) میانگین شاخص پلاک دهان شویه خارجی بین فک بالا و پایین تفاوت معنادار نداشت (P=0.32) ولی در ناحیه قدامی به طور معناداری کمتر از ناحیه خلفی بود. (P=0.002).نتیجه گیری: دهان شویه خارجی نسبت به دهانشویه ایرانی، در خلف فک پایین اثر بهتری در برداشت پلاک داشت. هم دهانشویه ایرانی و هم خارجی اثر بهتری روی ناحیه قدامی نسبت به خلفی داشتند ولی هیچکدام از دو دهان شویه تفاوتی در اثرگذاری روی فک بالا و پایین نداشتند.

مقدمه: دهانشویه های سدیم فلوراید در مطالعات کلینیکی متعدد به عنوان یکی از موثرترین روش های پیشگیری از پوسیدگی در طی 50 سال شناخته شده اند. هدف از این مطالعه ارزیابی میزان فلوراید باقی مانده در دهان و دفع ادراری فلوراید پس از استفاده از دهان شویه سدیم فلوراید است.مواد و روش ها: در این مطالعه 45 کودک 6-12 ساله مقیم در یک مجتمع شبانه روزی با محیط زندگی و رژیم غذایی یکسان انتخاب شدند. میزان فلوراید آب آشامیدنی آنها 0.2 ppm بود. در مرحله اول مطالعه قبل از استفاده از دهانشویه نمونه بزاق و ادرار در طول شب جمع آوری شد و در مرحله دوم پس از استفاده از دهانشویه سدیم فلوراید 0.2 درصد (1 دقیقه با 5cc از محلول) مانند مرحله اول نمونه بزاق و ادار در طول شب جمع آوری گردید. اختلاف غلظت بین مقدار محلول تف شده و محلول اولیه (5cc اولیه که کودک دهان شویه کرده است) نشان دهنده میزان دهان شویه ای است که توسط کودک بلعیده شده است. سپس میزان فلوراید نمونه های ادرار و بزاق توسط دستگاه پتانسیومتر و با استفاده از منحنی های استاندارد تعیین شد. برای بررسی آماری نتایج از نرم افزار Graphpad instat و تست های Paired t-test و آنالیز واریانس یک طرفه استفاده شد.یافته ها: نتیجه مطالعه نشان داد که این کودکان حدودmg  1.07 تا 42.2 با میانگین 0.32±1.75 میلی گرم فلوراید را بلعیده اند. مقدار فلوراید دفع شده از طریق ادرار در دو مرحله قبل و پس از مصرف دهان شویه به ترتیب 40.46±110.46 میکروگرم و 70.45±201.27 میکروگرم بود. سرعت دفع ادراری فلوراید در دو مرحله قبل و پس از مصرف دهانشویه به ترتیب 5.05±13.87 و m/h 35/9±68/24 بود. این نتایج نشان می دهد که بیشتر از 3/1 محلول بکار رفته در دهان باقی مانده یا توسط کودک بلعیده شده است و اختلاف معنی داری بین مقدار دفع اداری فلوراید و سرعت دفع اداری فلوراید در دو مرحله قبل و بعد از تجویز دهان شویه وجود داشت (P<0.0001).بحث و نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که مقداری از فلوراید موجود در دهانشویه فلوراید ممکن است بلعیده شود. بنابراین احتیاطات لازم هنگام تجویز این رژیم فلوراید برای کودکان باید در نظر گرفته شود. با توجه به اینکه این محلول فقط هفته ای یکبار توسط دانش آموزان استفاده می شود احتمالا بلع آن مشکلی ایجاد نخواهد کرد اما بعلت اینکه فلوراید از منابع مختلف دیگری مثل خمیردندان هم در دسترس می باشد تجمع این مقادیر ممکن است سبب افزایش ریسک فلوروزیس شود بنابراین آموزش پرسنل مدارس جهت استفاده صحیح از دهان شویه اهمیت زیادی دارد.

سابقه و هدف: با توجه به افزایش تمایل بیماران برای مصرف فرآورده های فلوراید در منزل و رواج روزافزون انواع متفاوت دهان شویه ها مانند پرسیکا و ایرشا که کارخانه های سازنده آنها را واجد فلوراید معرفی نموده اند، هدف از تحقیق حاضر تعیین میزان و جذب فلوراید در مینای سالم بعد از مصرف دهان شویه ایرانی (پرسیکا و ایرشا) در مقایسه با دهان شویه استاندارد Oral-B بود. مواد و روشها: در این تحقیق تجربی (آزمایشگاهی)، در مرحله نخست دو نمونه دهان شویه Oral-B، سه نمونه دهان شویه پرسیکا و چهار نمونه دهان شویه ایرشا آنتی پلاک با سری ساخت مختلف در شهر تهران خریداری و در مرحله بعد، مقادیر فلوراید هر سه نوع دهان شویه پس از رقیق سازی با معرف فلوراید (شامل اسید استیک، کلرید سدیم و CDTA) با استفاده از پتانسیومتری تعیین شد. دهان شویه پرسیکا در مقادیر قابل اندازه گیری فاقد فلوراید تشخیص داده شد. در مرحله بعد 30 دندان پرمولر سالم و عاری از پوسیدگی به طور تصادفی به سه گروه ده تایی تقسیم و هر دندان به دو نیمه تقسیم و در دو گروه مورد و شاهد بررسی شدند. در گروه های مورد به ترتیب دهان شویه های Oral-B، ایرشا و ایرشا به همراه مسواک زدن طی 7 روز متوالی به کار رفتند. میزان فلوراید جذب شده در سطح (KOH-Soluble Fluoride or KOH-SF) به روش Caslavska و فلوراید پیوند شده) Structurally Bound Fluoride (SBF) به روش McCann اندازه گیری شد. سپس نتایج به کمک آزمون های آماری Paired t، ANOVA و LSD مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها: دهان شویه ایرشا مانند Oral-B حاوی حداقل %0.05 سدیم فلوراید بود. در مقادیر فلوراید جذب شده در ساختار (SBF) برحسب ppm به دست آمده و در سه گروه مورد و شاهد تفاوت معنی داری مشاهده نشد. در رابطه با KOH-SF تنها با استفاده از آزمون LSD تفاوت جزیی در مقدار فلوراید جذب شده در گروه دوم و سوم مشاهده شد. نتیجه گیری: دهان شویه ایرانی ایرشا از نظر مقدار و جذب فلوراید (SBF) مشابه دهان شویه Oral-B بود. مسواک زدن 5 دقیقه بعد از مصرف دهان شویه اثری بر نفوذ فلوراید در ساختار مینا ندارد ولی مقدار فلوراید جذب شده در سطح (KOH-SF) را کاهش می دهد.

زمینه و هدف: فلوراید یکی از مهمترین مواد پیشگیری کننده پوسیدگی دندانی است. با توجه به اجرای برنامه کشوری مصرف دهان شویه در مدارس در سال 1377، این پژوهش با هدف تعیین تاثیر مصرف دهان شویه سدیم فلوراید در دانش آموزان 9 و 12 ساله، قبل و بعد از اجرای طرح در شهرستان شهرکرد و تعیین شاخص  (Decay missed filled teeth) DMFTانجام شد. روش بررسی: این مطالعه از نوع توصیفی – تحلیلی است که در سال 1385 تعداد 472 نفر از دانش آموزان 12-9 ساله به روش نمونه برداری خوشه ای چند مرحله ای و تصادفی ساده انتخاب شدند. شاخص DMFT، فلوئوروزیس و التهاب لثه از طریق معاینه دانش آموزان گردآوری و با آمار موجود در سال 1377 (ابتدای اجرای طرح 1377) به کمک آزمون آماری مجذور کای مقایسه گردید. یافته ها: یافته ها نشان داد میانگین DMFT (دندان های دایمی) دانش آموزان 9 ساله در سال 85 (0.77±0.63) در مقایسه با سال 1377 (0.63±0.122) افزایش داشته است (P<0.05). همچنین میانگین dmft (دندان های شیری) دانش آموزان 9 ساله در زمان قبل از اجرای طرح 3.5±0.28 و اجرای طرح 5±0.059 بود (P<0.05). میانگین DMFT دانش آموزان 12 ساله در سال 77، 0.6±0.11 و در سال 85، 1.8±0.19 بود (P<0.05). در زمینه عارضه فلوئوروزیس در هر دو گروه 9 و 12 ساله در زمان اجرا و قبل از آن اختلاف معنی داری وجود ندارد (P>0.05).نتیجه گیری: با توجه به نتایج به نظر می رسد مصرف دهان شویه سدیم فلوراید با روند اجرایی کنونی در بهبودی شاخص های بهداشت دهان و دندان بی تاثیر بوده و پیشنهاد می گردد که ضمن نظارت دقیق بر اجرای طرح دهان شویه سدیم فلوراید از روشهای دیگری مثل فیشورسیلانت، فلورزنی آب آشامیدنی، غنی سازی شیر در مدارس، دسترسی مناسب به خدمات دندانپزشکی جایگزین و مد نظر مسئولین بهداشتی در سطح کشور و استان قرار گیرد.

مقدمه: درمان کاندیدیازیس دهانی با استفاده از دهان شویه ضدقارچ مزایای زیادی را به همراه دارد. هدف از این مطالعه، ارزیابی تاثیر نوعی دهان شویه فلوکونازول بر قارچ کاندیدا آلبیکانس و مقایسه آن با دهان شویه نیستاتین بود.مواد و روش ها: در این مطالعه آزمایشگاهی، دهان شویه فلوکونازول 10 mg/ml با طراحی یک سیستم سوسپانسیون در پایه آبی، فرموله و تهیه شد. تعیین اندازه ذره ای، تغییرات شکل و اندازه ذره ای برای فرمولاسیون سوسپانسیون تهیه شده توسط ویسکومتر بروکفیلد انجام و روند انحلال سوسپانسیون تهیه شده خارجی مورد بررسی قرار گرفت. همچنین از سوسپانسیون دهانی نیستاتین 100000 واحد بر میلی لیتر موجود در بازار جهت مقایسه استفاده شد. سوش استاندارد کاندیدا آلبیکانس با PTCC5027 از کلکسیون های قارچ ها و باکتری های صنعتی عفونی ایران تهیه شد. نمونه های بالینی کاندیدا آلبیکانس تحت اثر داروهای ضد قارچ سوسپانسیون فلوکونازول و نیستاتین به روش فلوسیتومتری و ماکرودیلوشن قرار گرفتند. نتایج آزمایش ها ثبت و با استفاده از روش توصیفی - مشاهده ای آنالیز شدند. حداقل غلظت مهاری برای هر دو سوسپانسیون فلوکونازول و نیستاتین اندازه گیری شد.یافته ها: سوسپانسیون نیستاتین و سوسپانسیون فلوکونازول 10 میلی گرم بر میلی لیتر قادر به از بین بردن میکروارگانیسم های کاندیدا آلبیکانس می باشند. حداقل غلظت مهاری نیستاتین 1 به 40 و حداقل غلظت مهاری فلوکونازول 1 به 30 بود.نتیجه گیری: سوسپانسیون های فلوکونازول و نیستاتین در غلظت 10 میلی گرم بر میلی لیتر، هر دو قادر به از بین بردن و جلوگیری از رشد کاندیدا آلبیکانس می باشند. در عین حال با توجه به نتایج حداقل غلظت مهاری به دست آمده، نیستاتین در رقت کمتر دارای اثر قوی تری نسبت به فلوکونازول بود و فلوکونازول از این نظر برتری خاصی نسبت به نیستاتین نداشت.

هدف از این مطالعه تعیین اثر حفاظتی بیشتر رژیم های فلوراید سطوحی در برابر پوسیدگی مولرهای اول کودکانی که خمیردندان حاوی فلوراید و آب فلوراید به فلوراپتیمال استفاده می کنند، می باشند. در این مطالعه همگروهی گذشته نگر دو ساله ششصد و شصت کودک هشت ساله با روش نمونه گیری خوشه ای برای انتخاب سه گروه دویست و بیست نفری انتخاب شدند. گروه اول از مدرسه هایی بودند که دهان شویه های حاوی فلوراید مصرف می کردند. گروه دوم از مدارسی انتخاب شدند که ژل فلوراید APF، 1.23% را علاوه بر مصرف هفتگی دهان شویه به کار می بردند. آموزش بهداشت دهان و دستورات بهداشتی مربوط به هر دو گروه داده شد. گروه کنترل از مدارسی در همان منطقه انتخاب شده بود که هیچ گونه برنامه پیشگیری از پوسیدگی در آن اجرا نشده بود. تمام کودکان در طول دو سال گذشته و یا مدت بیشتر در معرض آب فلوراید به فلوراپتیمال و خمیردندان فلوریده بودند. عوامل مداخله گر برای درجات DMFS مولرهای اول آنها با استفاده از معیار WHO و توسط یک معاینه کننده مورد بررسی قرار گرفته بود. یافته های ناشی از این مطالعه نشان داد که درصد کودکان بدون پوسیدگی در گروه کنترل برنامه یک و دو به ترتیب 55%، 65% و 65.5% بود. اختلاف بین برنامه یک و دو نسبت به گروه کنترل از نظر آماری معنی دار بود (P<0/05). هیچ اختلافی بین برنامه یک و دو وجود نداشت (P = 0/92). در نتیجه می توان گفت که مصرف هفتگی دهان شویه فلوراید با یا بدون کاربرد هر سه ماه یک بار ژل فلوراید، اثرات بیشتری در پیشگیری از پوسیدگی برای کودکان با میزان بالای پوسیدگی که در معرض آب آشامیدنی فلوریده به فلوراپتیمال و خمیردندان قرار داشتند، فراهم می کند.  هیچ گونه اختلافی در میزان پوسیدگی بین کودکان که دهان شویه فلوراید مصرف کردند و آنهایی که دهان شویه و ژل فلوراید را توأماً به کار بردند وجود نداشت.